عوامل شیمیایی

1-    بی رنگ کردن مو و استفاده از رنگ موهای دائمی: برای اینکه بتوان موها را بی رنگ (دکلره) کرد و رنگ جدیدی در آنها به وجود آورد باید جدار مو یعنی کوتیکول را خراب (سوراخ) کرد تا مواد شیمیایی بتوانند بداخل قسمت های مرکزی ساقه مو نفوذ کنند و عمل خود را انجام دهند. این کار معمولاً با استفاده از مواد مخربی نظیر آب اکسیژنه صورت می گیرد. بنابراین پس از رنگ کردن موها نباید توقع داشته باشیم که موها حالت و قوام قبلی را داشته باشند. چنین موهایی سست و شکننده می شوند و درخشش خود را از دست می دهند و الکتریسیته ساکن به وجود آمده در آنها باعث حالت نگرفتن آنها می شود. در صورتی که چندین عمل مختلف مثل دکلره کردن، رنگ کردن، فر زدن با هم انجام شود مسلماً این آسیب ها بسیار شدیدتر خواهند بود.

2-    استفاده از شامپوهای نامناسب: شامپوهایی که دارای شوینده های شدید الاثر می باشند باعث قلیایی شدن مو می شوند همچنین موادی که به عنوان نگهدارنده در برخی شامپوها مورد استفاده قرار می گیرند باعث خشکی پوست سر و تحریک آن می شوند.

3-    فر زدن موهای صاف و صاف کردن موهای فر: چون در این عمل از محلولهای قلیایی قوی و یک ماده احیا کننده قوی استفاده می شود، مو به شدت متورم شده، پیوندهای دی سولفید می شکند و پس از انجام تغییر حالت، با یک ماده خنثی کننده که حاوی مواد اکسید کننده می باشد دوباره به حالت دیگر در می آید. در واقع محل پیوندهای دی سولفید در این نوع موها تغییر می کند در نتیجه این عمل، مو استحکام طبیعی خود را از دست داده و براحتی می شکند و آسیب وارد شده دائمی است. اگر pH محلول قلیایی به خوبی کنترل نشود حتی ممکن است باعث پوسیدگی و از بین رفتن کامل مو